Küresel bir araştırmada, süt ürünü yiyienlerde kardiyovasküler hastalık riskinin daha düşük olduğu bulunmuştur.

Sadece az yağlı ya da yağsız peynir, süt ve yoğurt yemeğe alışmış olsanız da, son çalışma “Süt ürünleri kalbiniz için iyi olabilir” diyor.

Aslında, yeni araştırmalar, erken dönemde süt ürünlerinin kalp hastalığı ve inme riskini azaltabileceğini göstermektedir.

Çalışma neyi buldu?

The Lancet’de  yayınlanan “Prospective Urban Rural Epidemiology (PURE)” çalışması, 21 ülkeyi kapsadı ve 135.000’den fazla insanı içeriyordu. Araştırmacılar yaklaşık dokuz yıl boyunca insanları takip ettiler.

Günde iki porsiyondan fazla süt, peynir veya yoğurt tüketenlerin daha az yiyenlere oranla daha düşük kardiyovasküler hastalık ve ölüm oranlarına sahip olduklarını bulmuşlardır.

Bu, sadece tam yağlı süt ürünlerini yiyen insanlar için bile geçerliydi. İlla yarım yağlı süt tüketip ağzınızın tadını bozmaya gerek yok!!!

Araştırmacılar, süt ürünleri tüketmenin “süt tüketiminin düşük olduğu düşük gelirli ve orta gelirli ülkelerde cesaretlendirilmemeli ve hatta teşvik edilmeleri gerektiğini” yazıyor.

Kanada Nüfus Sağlık Araştırmaları Enstitüsü’nde araştırmacı olarak görev yapan yazar Mahshid Dehghan, The Guardian’a, daha fazla süt ürünü yemeyen zengin ülkelerde yaşayan insanların da diyetlerine daha fazla süt, peynir veya yoğurt ekleyebileceğini söyledi.

Araştırmacılar, yine de, süt ürününün bizim için iyi olan birçok besin maddesi içerdiğini belirtiyor:

amino asitler
doymamış yağlar
vitaminler K-1 ve K-2
kalsiyum
probiyotikler

Ancak Dehghan, ılımlılığın anahtar olduğunu söyledi – bu yüzden zaten günde altı ila yedi porsiyon tüketen insanlar daha fazla yememelidir.

Amerika Birleşik Devletleri 2020 için ABD Diyet Rehberi yetişkinlerin yağsız veya az yağlı süt ürünleri için günde iki ila üç fincan eşdeğeri tüketmesini tavsiye etmektedir.

200  yağsız yoğurt, 3/4 fincan süte eşittir. 50 gram kaşar 1 bardak süte eşittir.

HealthLine, Dairy Lovers Rejoice: Milk and Yogurt Can Help Your Heart Health, 2018

Referans

https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(18)31812-9/fulltext